trendy

1 bericht

Superfoods

Superfoods..wie is er niet mee groot gebracht? Een niet zo’n heel nieuwe trend in gezondheid land. Ook ik ben er ingetuind. Voor mij staan 3 grote zakken, met respectievelijk Chlorella Vulgaris poeder, Lucuma poeder en het onvermijdelijke Gerstegras poeder. Ik heb net nog eens uitgezocht waarom ik toch tot deze keuze ben gekomen.

De Chlorella Vulgaris fungeert als een soort multi-vitaminen. Dit was ik vergeten denk ik, want ik heb onlangs een super familie pot (synthetische) multi-vitaminen bij een goedkope winkelketen aangeschaft. De kassière was nog zo vriendelijk mij er op te wijzen dat ik nu 3 voor de prijs voor 2 kon krijgen, maar dat wees ik af, nadat ik met een wonderbaarlijk snelle rekensom de conclusie had getrokken dat ik dan voor de komende 6 jaar aan voorraad had staan. De multi-vitaminen heb ik trouwens niet aangeschaft, omdat ik nooit groente en fruit eet, maar wegens een aanhoudend eczeem. In het kader van de bestrijding hiervan zijn alle denkbare hulpmiddelen welkom. Jammer dus dat ik hiervoor synthetische materialen heb aangeschaft terwijl ik ten dienste hiervan nog een biologisch middel in huis had. Nu lees ik vandaag wel dat het mogelijk is dat ik allergisch ben voor deze algen, wat kan leiden tot, jawel, huiduitslag.

De Lucuma poeder heb ik in huis gehaald in een dappere poging het gebruik van geraffineerde suikers te voorkomen danwel sterk te verminderen. Lucuma is dus te gebruiken als zoetstof. Helaas heeft dit middel een gelijke eigenschap als de andere twee poeders. Het is namelijk ronduit smerig. Dit product wordt aangeraden voor smoothies, nagerechten en dat soort, hier gebruik ik echter zelf meestal al een vervanger. Afhankelijk van gewenste smaak en product, gebruik ik of een lepeltje honing of enkele dadels. Beiden natuurlijk en dus beter dan geraffineerd. Het gaat mij echter met name om koffie. Ik kan geen koffie drinken zonder suiker. Helaas kan ik mij niets voorstellen bij koffie met een lepeltje honing, een dadel of een schepje Lucuma.

Tot slot het Gerstegras. Dit is de meeste bekende denk ik. Gerstegras is om kort te gaan gewoon een natuurlijk biologisch bommetje van vitamientjes en mineralen. Voor diegenen die het nog nooit geproefd hebben, het smaakt naar kuilgras. Omdat ik van mening ben dat ik door de superfood appel heen moet bijten doe ik nu dagelijks een glaasje met een uitgeperste sinaasappel (superfood), een klein hoopje gebroken (!) lijnzaad (superfood) en een dessertlepel Chlorella en Gerstegras. Dit is echt een mega-bom aan gezondheid dames en heren! Het resultaat qua smaak blijft hetzelfde: kuilgras. Morgen zal ik er een schepje Lucuma bij doen, want ook die moet op natuurlijk.

Wanneer is food super? Volgens de beliebers in een uitzending van Keuringsdienst van Waarden, is dit wanneer het gezond is, wat dan gedefinieerd is als heul veul vitamine c.  Een ander kenmerk lijkt dat het van ver komt, in mijn geval een Chinees eiland, het midden-oosten en Peru. Volgens een mevrouw, die probeert haar boterham te beleggen door superfoods te verkopen, was al wat van ver komt beter dan wat we hier hebben, want onze grond is helemaal uitgewoond en levert dus hoegenaamd niets meer aan waardevolle bouwstoffen. Nee je kon het beter uit het Amazonegebied halen. Tot slot zijn de superfoods best wel duur. Logisch, want er is/was weinig aanbod en een snel stijgende vraag. Het komt van ver, dus hoge transportkosten. Ik probeer maar niet te bedenken wat onze westerse grillen voor impact kunnen hebben op verre natuurgebieden, die best belangrijk zijn voor de algehele balans van de aardbol.

Zoals gezegd maak ik de boel op, omdat ik het in huis heb en het blijft nu eenmaal biologisch dus best verantwoord. Maar de volgende keer ga ik gewoon eens in mijn eigen achtertuin kijken of naar de plaatselijke groenteboer voor superfoods.