marseile

1 bericht

To be or not to be Charlie

Afgelopen maandag was ik voor het eerst dit jaar en sinds twee weken weer op kantoor om aan het werk te gaan. De 28 verdiepingen (give or take a few) tellende toren heeft op de 3e laag het restaurant en de overkapte rookruimte gevestigd. Om naar het restaurant te gaan moet je door een poortje en jezelf identificeren met je badge. Bij deze poortjes staat een security meneer. Nu heeft dit bedrijf meerdere security meneren in dienst, nee nooit een mevrouw, nu je het vraagt…en die meneren wisselen een beetje af qua hangplek. Buiten bij de parkeergarage, beneden bij de inkom of dus op de 3e bij het restaurant. Ik kom gemiddeld 3 maal per dag door die poortjes, voor de ochtendkoffie, de lunch en de middagkoffie. Telkens als er een andere security meneer staat moet ik even omschakelen, welke was dit ook alweer en hoe wordt ik geacht te acteren? Er is één heel joviale die letterlijk de hele dag door vlak bij de poortjes staat en letterlijk tegen iedereen goedemorgen, goedemiddag en goedenavond zegt, naar gelang wat van toepassing is, vergezeld van een big smile. Dan is er nog het type, dat zich afvraagt of hij wel of niet naar beneden zal springen, want hoe is het toch ooit zover gekomen dat hij zich dag in dag uit bezig moet houden met..staan en niks doen (ik ben hier aan het spiegelen inderdaad). Vervolgens hebben we de angstaanjagende in kenmerkende pose van wijdbeens en handen gekruist op de rug, om te eindigen met de nonchalante macho, die er vanuit gaat dat hij met zijn gespierde lichaam en koele blik elke blondine om zijn vinger kan winden.

Vandaag vroeg ik me ineens af hoe deze verschillende types gereageerd zouden hebben, als er plots twee bivakmutsen met een kalasjnikov voor hun neus zouden staan. Ik verwacht dat ze net als de meerderheid van de bevolking in de broek hadden geplast en een schietgebedje hadden gedaan, ongeacht welk van de genoemde types. Woensdag kreeg ik een push bericht van mijn Nu.nl app waarin melding werd gedaan van een aanslag en dat er twaalf mensen om het leven waren gekomen in Parijs. Ik weet vrij zeker dat als dit in Nederland zou gebeuren en ik zou in, zeg, Rotterdam aan het werk zou zijn met dezelfde vak collega’s als ik nu heb, dit het gesprek van de rest van de dag zou zijn. Doch niets van dit alles was het geval in Marseille. Ik voeg er nog aan toe dat een groot deel van de mensen waar ik mee werk uit Parijs komt. Ik was dus bijna vergeten dat er iets gebeurt was tot ik ’s avonds per tram terug in hartje centrum arriveerde waar het krioelde van de politie en waar rond een uur of 6 zich al mensen aan het verzamelen waren op de vieux port.

Ook vandaag was het druk op de het plein bij de oude haven. Dit was het startpunt van de mars die ongeveer anderhalf uur geleden is begonnen. Ik ben er ook even heen gelopen. Wat me vooral opviel was dat 95% van de mensen wit was en dit is niet bepaald een juiste afspiegeling van de bevolking van Marseille. Ik heb welgeteld één moslima gezien. Dit is geen verwijt, maar wel een vraagstuk, waarom zijn er alleen witte mensen en geen allochtonen? Ik heb sinds woensdag diverse media tot me laten komen over deze gebeurtenis. Wat me opvalt is, dat het gaat over vrijheid van meningsuiting en dat de media haar werk moet kunnen doen (de belangrijkste tendens in de special van De Wereld Draait Door), Naast de Je Suis Charlie actie, is er een “tegen”beweging Je Ne Suis Pas Charlie op gang gekomen. Die laatste richt zich op de kwaliteit van Charlie Hebdo en haar neiging te provoceren cq zich slechts op de grap te richten en niet op een politiek iets bijdragende discussie. In Bn De Stem stond een mooie foto van een moeder en dochter (wit) uit Breda, die bloemen stuurden naar het bestuur van een Marokkaanse moskee in Breda, omdat ze vonden dat deze gelovigen onterecht worden aangekeken op de gebeurtenissen in Frankrijk. De ontvangers waren uiteraard blij met dit mooie gebaar en benadrukten nog eens dat ze afstand nemen van dit soort geweld. Als laatste zin stond in dit artikel: “De meerderheid van de gelovigen veroordeelt het geweld, maar je staat machteloos tegenover dit soort gekken.”

Volgens mij gaat hier iets mis. Dit soort gekken zijn geradicaliseerde jongeren, militair opgeleid, met geld van al qaida of een andere terroristische groepering, die uit naam van allah opdrachten uitvoeren van hun leermeesters alleen omdat ze hier op deze aardkloot niks hebben en ze door hun actie als martelaren naar het paradijs kunnen. Wat dat betreft is het erg jammer dat ze doodgeschoten zijn tijdens de klopjacht, want hiermee hebben ze alleen maar gekregen wat ze wilden. Anyway, dit zijn geen toevallige, door het lot bepaalde gebeurtenissen. Dit gebeurt omdat enkele goed geoliede machines, zwakke mensen zover krijgen, aanslagen te plegen. Dit gaat verder dan de vraag of tekenaars wel of niet bepaalde tekeningen mogen maken en dit gaat dus verder dan wel of niet Charlie zijn. Fidan Ekiz zei het mooi in DWDD, laten we herkennen dat er een radicale stroming is binnen de Islam, laten we hier alert op zijn en laten we maatregelen treffen, 10 jaar na de moord op Theo van Gogh wordt dat misschien wel eens tijd.